Stof

Om half drie vannacht zette de rookmelder in onze slaapkamer het op een krijsen. Het grappige (of verontrustende, eigenlijk) is dat mijn eerste gedachte niet was: ‘Brand! Red de kinderen!’ maar: ‘Hou je kop, f@$%#ing!! ding!’
Ik moet er bij vertellen dat de rookmelders (ze zijn geschakeld, dus het hele huis stond te loeien) wel vaker voor niks afgaan. En altijd ’s nachts, zodat je in paniek uit bed tuimelt en op zoek naar het lichtknopje keihard je teen stoot tegen het nachtkastje.
Een spin kan de rookmelder in kruipen en het alarm activeren, lees ik op internet. Of ophopend stof. Nu zijn beide hier absoluut aanwezig omdat ik een hekel heb aan afstoffen en geen spinnen doodmaak. Maar mijn nachtrust is mij heilig, dus iets zal moeten wijken. Daarom gaat Man voortaan met de stofdoek rond en zet ik de spinnen buiten. Want principes moet je handhaven.